prof. Wojciech Suchorzewski

Profesor Wojciech Suchorzewski urodził się 23 sierpnia 1933 roku w Warszawie. Pierwsze dwa lata życia spędził na Żoliborzu na ul. Mickiewicza. W 1935 roku wraz z Rodzicami: Henryką z domu Jędrzejewską i Janem przeniósł się do Włocławka.

Tata Profesora Suchorzewskiego, inżynier transportu szynowego pełnił tam funkcję Naczelnika odcinka drogowego Polskiej Kolei Państwowej. Dziadek Profesora, Roman Suchorzewski również był związany z koleją i pracował jako zawiadowca stacji w Ząbkowicach Śląskich. Wybuch II Wojny Światowej a dokładnie działanie niemieckiej władzy zmusiły rodzinę Profesora do opuszczenia Włocławka i powrotu do Warszawy.  Wraz z mamą i maleńką siostrą Joanną zamieszkali na Pradze na ul. Biruty. Tam tez w latach 1940-1945 Profesor uczęszczał do szkoły powszechnej nr 114 na Targówku a następnie do gimnazjum im. Króla Władysława IV (obecnie Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława IV) w Warszawie, które ukończył w 1951 roku. W latach 1951-1956 studiował na  Wydziale Komunikacji Politechniki Warszawskiej, gdzie poznał swoją przyszłą żonę Teresę Olszewską. 

Jeszcze w czasie studiów, w 1953 roku został zatrudniony na stanowisku zastępcy asystenta. W tym samym roku we wrześniu ożenił się. W październiku 1954 roku również w czasie studiów urodziła się pierwsza córka Maria a w 1957 druga córka Anna.  W roku 1965 ukończył studia podyplomowe na University of Pittsburgh (USA).

W 1966 roku uzyskał stopień doktora. W 1970 roku przez 1 semestr prowadził zajęcia na tym Uniwersytecie jako visiting profesor. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1979 r., a zwyczajnego w 1992 r. Był autorem pierwszego polskiego podręcznika inżynierii ruchu wydanego w 1969 r (4 wydania). W latach 1953-1980, poza działalnością dydaktyczną i naukową na Politechnice Warszawskiej i w instytutach badawczych, pracował również w biurach projektowych: Transprojekt, Biuro Projektów Stolica oraz Biuro Studiów i Projektów Komunikacji Miejskiej w Warszawie jako kierownik. W Instytucie Gospodarki Komunalnej był dyrektorem, a w Instytucie Kształtowania Środowiska zastępcą dyrektora. W latach 1981-1986 pracował w  centrali agencji ONZ-Habitat (Program ONZ ds. Osiedli Ludzkich) w Nairobi, stolicy Kenii. W latach 1986-2003 był kierownikiem Zakładu Inżynierii Komunikacyjnej na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W latach 1991-2014 jako niezależny konsultant (Suchorzewski Konsulting,), świadczył usługi dla instytucji lokalnych, krajowych i zagranicznych, w tym dla agencji międzynarodowych. Brał udział w pracach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), Banku Światowego, EBOR oraz Komisji Europejskiej. W ostatnich 30 latach Profesor koncentrował się na zagadnieniach polityki transportowej i planowaniu systemów transportu zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju. Był współautorem  Polityki Transportowej Państwa (2005), Polityki Komunikacyjnej Warszawy (1995) i Strategii Zrównoważonego Rozwoju Systemu Transportowego Warszawy (2009). Uczestniczył w wielu projektach unijnych, w tym jako Ambasador projektu unijnego CH4LLENGE (4 wyzwania  Planowania Zrównoważonej Mobilności Miejskiej -2013-2016). Był autorem ponad 350 publikacji i referatów na konferencjach krajowych i międzynarodowych. W latach 2006-2014 przewodniczył w pracach Krajowej Rady d/s Autostrad.  Był członkiem Komitetów PAN: Inżynierii Lądowej i Wodnej (4 kadencje), Transportu (7 kadencji), Głównej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej (GKU-A), Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej m.st. Warszawy (3 kadencje) oraz Rady Konsultacyjnej Metra. Był członkiem-założycielem Stowarzyszenia Inteligentne Systemy Transportu (ITS) Polska i przewodniczącym Rady Programowej tego Stowarzyszenia oraz Członkiem  honorowym Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji Rzeczpospolitej Polskiej.  Za wybitne osiągnięcia naukowe i zawodowe odznaczony został wysokimi odznaczeniami Państwowymi i Stowarzyszeniowymi. 

Po przejściu na emeryturę w roku 2003 wciąż aktywnie angażował się w dydaktykę i wspierał Zakład w działalności badawczej i projektowej. Stale uczestniczył w merytorycznym przygotowaniu konferencji naukowo technicznych i seminariów organizowanych na Politechnice Warszawskiej oraz przez inne organizacje. Był przewodniczącym kapituły nagrody „Miasto i Transport” wręczanej na branżowej konferencji naukowo-technicznej organizowanej na Politechnice Warszawskiej. W roku 2019 aktywnie uczestniczył w przygotowaniu jubileuszu 50-lecia Instytutu Dróg i Mostów Politechniki Warszawskiej. Jeszcze w sierpniu 2022 opiniował opracowanie pt. „Wytyczne projektowania ulic”, powstające na zlecenie Ministerstwa Infrastruktury w ramach serii WR-D – Wzorce i Standardy Drogowe.

PRZEBIEG PRACY ZAWODOWEJ na podstawie „Noty biograficznej” z książki Trzy Róże i Wojciech Suchorzewski – Jubileusz 80-lecia urodzin i 60-lecia pracy. Instytut Dróg i Mostów Politechnika Warszawska, Warszawa 2013